"Embriyolojik gelişme evrimin kanıtıdır.Memeli
bir canlının embriyonal gelişim sırasında solungaç yarıklarının
görülmesi evrim sürecinin tekrarı ve kanıtıdır.."
Açıklama: Canlılardaki
embriyolojik gelişimin evrimin kanıtı olduğu iddiası evrimci
literatürde "Rekapitülasyon teorisi" olarak adlandırılır.
Bugün Türkiye'deki birtakım evrimci yayınlarda ve bazı ders
kitaplarında, çok önceden bilim literatüründen çıkarılmış
olan "Rekapitülasyon" teorisi, bilimsel bir gerçek
gibi gösterilmeye çalışılmaktadır.
Embriyolojik rekapitülasyon teorisini ortaya
atan Ernst Haeckel, hayali teorisini desteklemek için çizim
sahtekarlıkları yapan bir şarlatandır. Ancak bu kişinin
geçersiz teorisi, hala ders kitaplarımızda evrimi destekleyen
bilimsel bir kanıt gibi gösterilmektedir.
Rekapitülasyon terimi, evrimci biyolog Ernst
Haeckel'in 19. yüzyılın sonlarında ortaya attığı "Bireyoluş
Soyoluşun Tekrarıdır" (Ontogeny Recapitulates Phylogeny)
teorisinin özet ifade biçimidir.
Haeckel tarafından öne sürülen bu teori, canlı embriyolarının
gelişim süreçleri sırasında, sözde atalarının geçirmiş oldukları
evrimsel süreci tekrarladıklarını iddia ediyordu. Örneğin
insan embriyosunun, anne karnındaki gelişimi sırasında önce
balık, sonra sürüngen özellikleri gösterdiğini, en son olarak
da insana dönüştüğünü öne sürüyordu.
Oysa ilerleyen yıllarda bu teorinin tamamen
hayal ürünü bir senaryo olduğu ortaya çıkmıştır. İnsan embriyosunun
ilk dönemlerinde ortaya çıktığı iddia edilen sözde "solungaçların",
gerçekte insanın orta kulak kanalının, paratiroidlerinin
ve timüs bezlerinin başlangıcı olduğu anlaşılmıştır. Embriyonun
"yumurta sarısı kesesi"ne benzetilen kısmının
da gerçekte bebek için kan üreten bir kese olduğu ortaya
çıkmıştır. Haeckel'in ve onu izleyenlerin "kuyruk"
olarak tanımladıkları kısım ise, insanın omurga kemiğidir
ve sadece bacaklardan daha önce ortaya çıktığı için "kuyruk"
gibi gözükmektedir.
Bunlar bilim dünyasında herkesin bildiği gerçeklerdir.
Evrimciler de bunu kabul ederler. Neo-Darwinizm'in kurucularından
George Gaylord Simpson, "Haeckel evrimsel gelişimi
yanlış bir şekilde ortaya koydu. Bugün canlıların embriyolojik
gelişimlerinin geçmişlerini yansıtmadığı artık kesin olarak
biliniyor" diye yazar.
American Scientist'te yayınlanan bir makalede
ise şöyle denmektedir:
"Biyogenetik yasası
(Rekapitülasyon Teorisi) artık tamamen ölmüştür. 1950'li
yıllarda ders kitaplarından çıkarıldı. Aslında bilimsel
bir tartışma olarak 20'li yıllarda sonu gelmişti."
Konunun daha da ilginç bir başka yönü ise,
Ernst Haeckel'in aslında ortaya attığı Rekapitülasyon teorisini
desteklemek için çizim sahtekarlıkları yapan bir şarlatan
olmasıdır. Haeckel, balık ve insan embriyolarını birbirine
benzetebilmek için sahte çizimler yapmıştır. Bunun ortaya
çıkmasından sonra yaptığı savunma ise, diğer evrimcilerin
de benzeri sahtekarlıklar yaptığını belirtmekten başka bir
şey değildir:
Bu yaptığım sahtekarlık itirafından sonra kendimi
ayıplanmış ve kınanmış olarak görmem gerekir. Fakat benim
avuntum şudur ki; suçlu durumda yanyana bulunduğumuz yüzlerce
arkadaş, birçok güvenilir gözlemci ve ünlü biyolog vardır
ki, onların çıkardıkları en iyi biyoloji kitaplarında, tezlerinde
ve dergilerinde benim derecemde yapılmış sahtekarlıklar,
kesin olmayan bilgiler, az çok tahrif edilmiş şematize edilip
yeniden düzenlenmiş şekiller bulunuyor.
İNSAN EMBRİYOLARININ SOLUNGAÇLARI YOKTUR
Günümüzde de "birçok güvenilir gözlemci
ve ünlü biyolog vardır ki", çalışmaları önyargılı sonuçlar,
çarpıtmalar ve hatta sahtekarlıklarla doludur. Çünkü kendilerini
evrim teorisini savunmaya şartlandırmışlardır, ama teoriyi
destekleyen tek bir bilimsel delil bile yoktur. Ancak ne
yazık ki bu tür sözde bilim adamlarının ortaya attıkları
safsatalar, ders kitaplarımızın satır aralarında bilimsel
birer gerçek gibi yer almaktadır.
İddianın Yer Aldığı Ders Kitapları:
Liseler İçin Biyoloji 3, Ders Kitabı, Namık
Berker,
Ankara:Mega Yayıncılık, 1995, s. 181-182.
Biyoloji 3, Liseler için Ders Kitabı, Öner Gücün,
Ankara:Pasifik Ders Kitapları A.Ş., s. 123
Lise 3 Biyoloji, Selim Korkmaz, Özer Bulut, Davut Sağdıç, İstanbul:Milli Eğitim Basımevi, 1998, s. 184.